Paylaş
Tüm Sayılar      2026      Sayı 257 – Kasım 2026      Ya Adamın Taşları

Ya Adamın Taşları


Güzel bir güne uyandım. Taktım doğayı koluma, keyfimce Kınalıada’da sonbaharın tadını çıkarmaya başladım. Gözümü gönlümü renklerin cümbüşüne açtım, cep telefonumu kapadım. Uzun zamandan beri sabahları arka arkaya bana ıslık çalan kuşu etrafımdaki tüm ağaçların dallarında teker teker aradım ama çapkın kuş yine kendini benden sakladı.

Yola çıktım, bahçemizde minik beyaz kelebekler peri çiçeklerinin üstünde dans ediyor, birkaç arı begonyalara merhaba diyordu. Yol boyunca akşam sefaları dizilmiş, kırmızı, sarı ve pembe yarı açık kalmış çiçeklerini beğenimize sunuyorlardı. Karışık renkte tohumlar topladım. Baharda ağaçların altına serpmeyi düşünüyorum. Yurt dışına ve Bodruma da yollayabilirim. Bu yıl palamut balıkçıların yüzünü güldürdü. Ben de bari balığın yüzünü güldüreyim, biraz defne toplayayım. Palamut balığının olmazsa olmazı taze roka ve kırmızı soğan da alayım bol limonlu bir tepsi palamut yiyelim bu gece. Defne toplarken biberiyeler bana göz kırptı. Nasıl olsa önceden izin almıştım, hemen arkadaşımım bahçesine uğradım birkaç dal da biberiye kopardım.

Sahile indim. Kendimi hafif rüzgâra bıraktım. Uzun uzun konuştum rüzgârla. O esinti beni çok uzak yıllara götürdü. O yıllar ki duygular yürekten, insanlar ciğerden, aşklar tertemiz, sevdalar güvenilir ve benim sevgim ömürlüktü. Yıllar geçti ne insanlar tanıdım ne yaşantılara tanık oldum. Gördüm ki insan seviyesine göre yaşıyor. Ne cüsseli kişiler var ki güçsüz beceriksiz, ne ummadığın insan var ki insana hayat verir. Can cana nasıl kıyarmış onu da gördüm.

Sahil Ekim ayında halka açılmıştı. Yürüdüm taşların üstünden, bir avuç su aldım denizden, elimi yüzümü ıslattım, birkaç taş seçtim torbama attım belki adamın denizinin taşını da kurutan olur diye. Dalgalar hafif hafif kıyıya vurmaya başladı. Köpükler çoğaldı. Anılar canlandı. Sevgime hapsettiğim canlarımın özlemi ruhumu sardı.

Sevimli ada kedileri bugün de neşe saçıyor. Sosyalleştirdiğimiz bu patiler ada ziyaretçilerimizin ilgi odağı oldu. Hayvan dostu adalılar kışlık evlerine taşınmadan biraz mama bırakıyor bu suskun canlara. Yanımda taşıdığım kuru mama ikramıma teşekkür etmek için gelip ayağıma sürtündüler. Adanın bildiğim birkaç köpeği de vardı ama onlar melek oldular.

Gökyüzü hareketlendi. Yağmur bulutları küme küme bembeyaz bulutları kovalıyor. Hava değişikliğini hemen anlayan martılar uçmaya başladılar. Vapur iskeleye yanaşıyor. Tanıdık bir ses “Gel bir çay içelim” dedi. Sıcacık bir çay ikimize de iyi gelir. Lodos esmeye başlayınca denizin kabarmasını seyretmek ayrı bir zevk olur benim için yeter ki sel, sağanak afete dönüşmesin. Vapur seferleri aksayacak ama adalı olmanın kimyası da budur.

Doğa sarardı. Sonbaharda yeşili sarı ile yan yana görmek içime hüzün veriyor. Şimdi artık eve dönme zamanı geldi. Biraz da saksılarımın bakımına zaman ayırmam, kedilerimi doyurmam gerekiyor.

Yaz bitti deniliyor ama ben pastırma yazını karşılamadan kışa merhaba diyemiyorum.


Yayınlanma Tarihi: 06 Kasım 2026  /  Son Güncellenme: 06 Kasım 2026


Bu yazı hakkında yazarımıza ve editörlerimize iletmek istedikleriniz mi var?
Aşağıdaki formu kullanarak kendisine ulaşabilirsiniz.
(Bu formdaki bilgiler, yazarımız ve editörlerimizin mail adreslerine iletilecektir.)


Çerezleri Yönetin!

Sitemizde sizlere daha iyi hizmet verebilmek, güvenlik ve sizi tanımak adına çerezler kullanmaktayız, detayları öğrenmek için buraya tıklayabilirsiniz.

Gizlilik Politikanızı ve KVKK Aydınlatma metnini okumak için buraya tıklayınız.

Eğer sitede gezinmeye devam edersiniz politikamızı onaylamış sayılacaksınız.