Adalılar konulu Adalar Dergisi makaleleri - Adalı Dergisi
Dr. Akillas Millas’ın İstanbul Adaları ile ilgili konuşması, “Kuzey Yunanistan’da yerleşmiş İstanbullu Rumlar Derneği” tarafından tertip edildi. Derneğin lokalinde, Selânik’te, 12 Şubat 2020 tarihinde gerçekleştirildi.
Vahe Lusarar’ı hatırladınız mı sevgili Adalı okurları? Bir ara uzunca bir süre dergimizde yazdı, hem de büyük bir hevesle yazdı. Vahecim tam 100’e merdiven dayamışken, hayat “Buraya kadar” deyiverdi.
Kıyıya paralel, beyaz badanalı yemyeşil bahçe içinde zakkumların süslediği unutulmuş tek katlı bir ev. Bu evin sahibi; adalıların gönlünde taht kuran uzun yıllar tüm sevenlerine İstanbul Radyosu’ndan seslenen Eşref Şefik’ten başkası değildir...
Her dönem kendi kültürünü yaratıyor. Adalar şimdi yine güzel. Ne yapalım keşke o Rumlar kalsaydı onlarla birlikte yaşamasını becerebilseydik. Bizim kabahatimiz o konuda çok. Onların kıymetini bilemedik, o farklılığın kıymetini bilemedik.
Ama gelenek Adalar’da yaşadı. En çok da Büyükada’da. Çünkü Adalar'a motorlu taşıtların girmesi yasaktı. Ancak polis arabası, ambulans, belediyenin çöp kamyonu gibi motorlu araçlar vardı Adalar’da, yolcu ve eşya taşıması hep at arabalarıyla yapılıyordu. Artık öyle değil.
Adil Bali'nin “HOROZ REİS: Efsane Reis’in Büyükada Yılları” adlı kitabı Adalı Yayınları'ndan çıktı...
Kınalıada’nın Gurur Kaynağı Zakaryan Unutulmayacak. Türkiye’nin ilk profesyonel milli boksörü olarak spor tarihine geçen Garbis Zakaryan centilmenliği ve dost canlılığı ile öne çıkan bir kişilikti.
Yaptığımız şey bir mersiye değil. Huzursuz ve mutsuz olduğumuz bir dönemden geçiyoruz. Bir arayışın ve en önemlisi hafızamızın peşindeyiz.
On yıl önce kaybettiğimiz Burgazadalı yönetmeni, eşi Gülper Refiğ anlattı. Selanikli bir aile geleneğinden gelen, onurlu, başı dik, efendice yaşamak isteyen, maneviyatı maddiyatın üzerinde tutan büyük bir dünya.
Meriç’in öykülerinde karakterlerin tedirgin, huzursuz ruh hallerine rağmen umudun varlığı da hissedilir.